ဒီလိုၿမိဳ႕ျပဘ၀ကအဆင့္ျမင့္ပါတယ္
ေနထိုင္စားေသာက္ဖို႕အတြက္ အားလံုးအဆင္သင့္
ဒါေပမဲ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အေသြးအသားကေတာင္းဆို
ေတာင္ေပၚအေမ့ရဲ႕ ထမင္းနဲ႕ဟင္းကို ကၽြန္ေတာ္တမ္းတ
ေဆာင္းႏွင္းမ်ားၾကားပြင့္တဲ့ ခ်ယ္ရီ
ေတာင္ေပၚ ထင္းရႉးရနံ႕ေလးရွဴရွိဳက္ခ်င္တယ္
ေျမနီလမ္းမ်ားက ေျပာင္းလဲသြားမလား
ေတာင္ေပၚလမ္းအတိုင္းေရာက္ျပန္မယ္
ေတာတန္းမ်ားရဲ႕ အရိပ္ေတြေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း ေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း
ဟိုအေ၀းက မိုးသားတိမ္တိုက္မ်ားရဲ႕ေအာက္
ဘယ္ခါမေျပာင္းလဲသြားတဲ့ တို႕ရဲ႕ေနရာ
ေႏြမိုးေဆာင္း အေျပာင္းလဲ ေတာင္တန္းမ်ားရဲ႕ၾကား
တသြင္သြင္စီးဆင္းသြားတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းမ်ား
ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ဘူး ဘာနဲ႕မွမလဲဘူး
သာယာေအးခ်မ္းလြန္းတဲ့ ေက်းလက္ေတာင္တန္း
ဘယ္ေတာ့အေရာက္ျပန္မယ္ ဘယ္ေတာ့နီးရမလဲ
အႀကိမ္ႀကိမ္လြမ္းေမာရင္းနဲ႕ ေမ့မရဘူး
Jul 8, 2007
Labels: HtunKhan
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comments:
making me missed home!
Nice song....
Post a Comment